Siekiera to nie tylko jedno uniwersalne narzędzie — jej kształt, waga i długość trzonka różnią się w zależności od tego, do czego będziesz jej używać. Inna siekiera nadaje się do rozłupywania polan przy domku, inna do cięcia gałęzi w lesie, a jeszcze inna do precyzyjnej pracy z drewnem podczas bushcraftu. Zanim podejmiesz decyzję, ustal, jak często i do jakich zadań będziesz używać siekiery — dobrze dobrane narzędzie oszczędzi ci wysiłku, ochroni plecy i ręce oraz posłuży przez długie lata.
Jak wybrać siekierę według przeznaczenia
Do rozłupywania drewna wzdłuż włókien służy siekiera rozłupująca z cięższą, klinowato rozszerzoną głowicą i dłuższym trzonkiem (zwykle 60–90 cm). Klin nie przecina polana, lecz własnym ciężarem i kształtem rozpycha je wzdłuż włókien — im cięższa głowica i dłuższa dźwignia, tym mniej uderzeń potrzebujesz. Do cięcia w poprzek włókien, czyli okrzesywania gałęzi, ścinania cieńszych drzew czy przygotowania drewna opałowego, nadaje się siekiera uniwersalna z cieńszym, ostrzejszym ostrzem, które precyzyjnie przecina włókna. Na biwak i turystykę wybierz lżejszą siekierkę (30–45 cm) z krótszym trzonkiem, którą przygotujesz rozpałkę i mniejsze drewno, a która nie obciąży plecaka. Do bushcraftu i codziennego noszenia (EDC) nadają się mniejsze, dobrze prowadzone, ewentualnie składane i wielofunkcyjne modele z pokrowcem, które poradzą sobie z precyzyjną pracą oraz drobnymi zadaniami obozowymi.
Materiał ostrza, trzonek i konserwacja
Ostrze powinno być z wysokiej jakości stali węglowej lub narzędziowej, która dobrze trzyma ostrość, łatwo się ostrzy i znosi powtarzalne uderzenia; wymaga jednak ochrony przed wilgocią, aby nie rdzewiało — po użyciu wytrzyj je i od czasu do czasu zabezpiecz cienką warstwą oleju. Trzonek zasadniczo wpływa na odczucia podczas pracy. Trzonki drewniane (najczęściej z hikory lub jesionu) dobrze tłumią wstrząsy i można je wymienić, ale nie znoszą trwałej wilgoci. Trzonki z włókna szklanego i kompozytowe są praktycznie niezniszczalne, odporne na wilgoć i lżejsze. Całostalowe siekiery z przelotowym trzonem (full tang) są najbardziej odporne na przecięcie i znoszą również szorstkie traktowanie, ale przenoszą więcej wibracji do ręki. Ważne jest mocne i bezpieczne połączenie głowicy z trzonkiem — obluzowana głowica jest niebezpieczna.
Na co zwrócić uwagę pod kątem bezpieczeństwa
Siekiera to narzędzie, które nie wybacza nieuwagi. Przed pracą zapewnij sobie pewną, stabilną postawę i wolną przestrzeń wokół siebie, bez ludzi. Polano rozłupuj na stabilnej podkładce, na przykład na grubym pniaku — nigdy bezpośrednio na ziemi ani „na nodze“. Rąb w kierunku od ciała i uważaj, aby na torze uderzenia nie było twojej drugiej ręki ani nogi. Utrzymuj ostrze naostrzone — ostra siekiera jest paradoksalnie bezpieczniejsza, ponieważ rzadziej się ześlizguje. Przed każdym użyciem sprawdź, czy głowica mocno siedzi na trzonku i czy trzonek nie jest pęknięty. Podczas przenoszenia używaj dołączonego pokrowca, a siekierę przechowuj w suchym miejscu, poza zasięgiem dzieci, aby przez długie lata pozostała w dobrej kondycji.
